Van rond de tijd dat de band op de klassieke line-up gevestigd in het midden van de 2000's, de drankjes uitgevoerd als een rots kracht vier stukje gewijzigd door de toevoeging van Justin Spivey als een zanger die niet spelen een ander instrument dan de incidenteel gebruik van een tamboerijn of een harmonica. Vanaf het begin van de band trok de aandacht omdat alle vier instrumentalisten - gitaristen Alister Perkinson en Gabe Lopez, bassist Kenneth Johnson, en drummer Jamie Lay - zou leiden vaak rollen te spelen, soms gelijktijdig, of de gitaar of bas kan de rol van percussie te nemen, terwijl de drums toegevoegd kruiden in plaats van het besturen van de beat. Het resultaat was muziek meer kakofonische en vaak meer verfijnd dan conventionele optredens in de rock genre. Tot op de dag, Lay wordt bewonderd om zijn creatieve en invloedrijke drummen, Lopez voor zijn gevoelige song-schrijven, Perkinson voor zijn memorabele riffs en power chords, Johnson voor zijn lichtvoetige en onorthodoxe bas spelen, en Spivey voor zijn emotie en vocale power. De muzikanten van de drankjes zijn ook natuurlijke kermisexploitanten: zanger Spivey is een dynamische frontman, bekend om zijn microfoon slingeren rond op het einde van zijn snoer als een lasso. Perkinson is beroemd voor het spelen crashen akkoorden op zijn gitaar met een grote windmolen-achtige sweeps van zijn armen (hij beweert dat hij het idee kreeg van het kijken naar Prabir Mehta zijn armen zwaaien om lenig ze voor een concert; Mehta zei later dat hij zich niet herinneren ooit doen). De maniakale Lay beslagen zijn trommels krachtig. Door al die rotzooi, Johnson staat er nog steeds, vaak voor de gehele lengte van de show, schijnbaar verveeld door de hele affaire, het spelen van ingewikkelde, krachtige, innovatieve baslijnen alsof hij het podium voor zichzelf. De bandleden accentueren van hun prestaties met grappen, trucs, en over-the-top inleidingen op de nummers; Lopez keer merkte op dat alleen het staken van de Touring hen redt van ontaarden in een vaudeville act. Tijdens de optredens, ze vaak chatten met de leden van het publiek tussen de nummers. De menigte-band interactie is hoog tijdens optredens van The Curse of Parchment Farm, wanneer Spivey de noodzaak om de plot van de opera's uit te leggen aan het publiek voelt. Tijdens deze uitleg, Lay meestal opmerkingen in een sarcastische en humoristische manier, tot grote vreugde van de menigte. Deze dag, de drankjes zijn het meest bekend om smashing hun instrumenten aan het einde van hun concerten, en vaak de beschadigde blijft gooien in het publiek. Dit geeft aan dat de band heeft alles gegeven heeft, en genereert een aantal begeerde souvenirs als een neveneffect (de gebroken stukjes van het vistuig). Perkinson haalt zijn kunst scholen mentor Brendan Reed als een invloed, die had een concept ontwikkeld genaamd Anti-Thought Art.

Audio clip: Adobe Flash Player (versie 9 of hoger) is vereist om deze audio clip te spelen. Download de nieuwste versie hier . Je moet ook JavaScript is ingeschakeld in uw browser.